دیشب دومین برف پائیزی هم شروع به باریدن گرفت

جای همه دوستان خالی و مخصوصا یکی از دوستام

که خیلی دوست داشت باشه و از نزدیک ببینه اما

حیف که نشد بیاد و ببینه .

این پست رو هم به خاطر اون گذاشتم که بدونه

همیشه به فکرشم .

عکس از خودمه البته از پارسال داشتم .

Vakti geldi ayrılığın ne yapsak bos

Kurtulamaz bu sevda bu amansız rüzgardan

Anla beni geçmisteki günlerimiz

Gِozlerindeki yasi sil canım

Beni burda bırak git

Gereksiz artık anlami yok sozlerin

Bu ask gِumülmeli

Oysa senle çok zamanlar paylasirdik

Acıları umutları hiç usanmadan

Yüreğimde sakli kalan anılarla

Sen bilemezsin ne çektiriyor
Yokluğun bana Sevgilim
تو نمی تونی بفهمی که نبودنت چه بر سرم میاره عشقم.

Bitmez sorular, Uzar geceler
O düşünceler, üzüntüler.
سوالها پایان ناپذیرند، شبها طولانی میشن با این فکرها و ناراحتی ها

Sen gençliğimin büyük parçası
تو قسمت بزرگی از جوانی منی

Sen gençliğimin anlamı
تو مفهموم جوانی منی

Biz neler neler yaşadık beraber
Kalın bir roman kitap gibi
ما چه چیزها که با هم تجربه نکردیم، مثل یک کتاب رمان ضخیم

Sen gittiğin an, çaresiz kalır
Aklim karışır rahat edemem
اون لحظه ای که تو میروی، بیچاره می شم،
مغزم داغون میشه و دیگه نمی تونم راحت باشم

Moralim bozulur, canim sıkılır
Sen bilemezsin daha neler
اعصابم به هم میریزه، دلم می گیره،
تو نمیدونی که دیگه چه چیزها که به سرم میاد

Bak ne diyorum, gizlemiyorum
Sensiz yasamak zor geliyor bana
ببین چی می گم، ازت پنهان نمی کنم:
بی تو زندگی کردن برام سخته.

Her an içimdesin, her an kalbimdesin
Seni seviyorum seviyorum
هر لحظه تو درونم هستی ، هر لحظه در قلبمی.
تو رو دوست دارم. دوستت دارم

Sensiz yasayamam, sensiz hiç olamam
بی تو نمی تونم زندگی کنم، بی تو نمی تونم چیزی بشم

Sensiz yasamak zor geliyor bana
بی تو زندگی ،  سخته برام

Her an içimdesin, her an kalbimdesin
Seni seviyorum seviyorum
هر لحظه درونم هستی ، هر لحظه در قلبمی.
تو رو دوست دارم. دوستت دارم

Ve o an gelirde
iste o an, ben yasayamam...
و اون لحظه می رسه، و دقیقا در آن زمان...
، من دیگه نمی تونم زندگی کنم

Hangi yönünü çok seviyorum
Biliyor musun sevgilim
هیچ می دونی کدوم رفتارت رو دوست دارم عزیزم؟

Biraz içince, başın dönünce
Anlatınca bana o halini
اون موقع که یکم مست می کنی، سرت گیج میره
و اونوقت به من از اون حالتت می گی.

Sonra dalınca, derin bakışınca
Gözlerindeki o sevinç
و بعد خیره می شی، و دقیق نگاهم میکنی،
و اون اشتیاق درون چشمات

Bana sarılınca, sonra sorunca
Ne kadar seni sevdiğim  
بعد آغوشم میگیری، و ازم می پرسی که چقدر دوستت دارم؟

Sen gittiğin an, biter cesaretim
وقتی تو میری، جسارتمو از دست میدم

Uzar hedeflerim, hayallerim
هدفهام و آرزوهام ازم دور می شن

Bitmez sorular dinmez kederim
O düşünceler üzüntüler
اون موقع است که سوالها تمومی نداره و غمم بی پایان

ترجمه  ترانه ترکی

پشت شیشه برف میبارد
در سکوت سینه ام دستی
دانه اندوه میکارد
مو سپید آخر شدی ای برف
تا سرانجام چنین دیدی
در دلم باریدی ... ای افسوس
بر سر گورم نباریدی
چون نهالی سست میلرزد
روحم از سرمای تنهایی
میخزد در ظلمت قلبم
وحشت دنیای تنهایی
دیگرم گرمی نمی بخشی
عشق ای خورشید یخ بسته
سینه ام صحرای نومیدیست
خسته ام ‚ از عشق هم خسته
غنچه شوق تو هم خشکید
شعر ای شیطان افسونکار
عاقبت زین خواب درد آلود
جان من بیدار شد بیدار
بعد از او بر هر چه رو کردم
دیدم افسون سرابی بود
آنچه میگشتم به دنبالش
وای بر من نقش خوابی بود
ای خدا ... بر روی من بگشای
لحظه ای درهای دوزخ را
تا به کی در دل نهان سازم
حسرت گرمای دوزخ را؟
دیدم ای بس آفتابی را
کو پیاپی در غروب افسرد
آفتاب بی غروب من !
ای دریغا در جنوب ! افسرد
بعد از او دیگر چی می جویم؟
بعد از او دیگر چه می پایم ؟
اشک سردی تا بیافشانم
گور گرمی تا بیاسایم
پشت شیشه برف میبارد
پشت شیشه برف میبارد
در سکوت سینه ام دستی
دانه اندوه میکارد

فروغ فرخزاد

 شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ،و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق،از دلبستگی هایم؟
چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟

خداحافظ،توای بانوی شب های غزل خوانی
خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ،بدون تو گمان کردی که می مانم
خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی

خداحافظ خداحافظ خداحافظ سلام خوب دیروزم

بدون تا آخر دنیا به آتیش تو می سوزم

خداحافظ خداحافظ همیشه همدم وهمراه

دلیل بغض بی وقفه، دلیل هق هق گه گاه

خداحافظ خداحافظ عزیز خسته از تکرار

نگو تقدیر ما این بود ، محاله بعد از این دیدار

مثل سرگذشت باران است قصه‌ات ٬ عزيز دلم !

وقتی که هست ٬ لبريزم می کند از دانه های پر سخاوت اش ;

خيسم می کند ميان اين همه قحطی رطوبت عشق

و وقتی که نيست ٬ خاطره بويش در بارش اولين قطره بر خاک ٬

آشوبی می اندازد به دلم ٬

که چاره ای نمی ماند جز دويدن به سوی يک سراسيمگی بی انتها

مثل سرگذشت درياست قصه‌ات ٬ عزيز از دست رفته‌ام !

هميشه آبی ٬

هميشه آرام ٬

ميان موجی از دلواپسی‌‌‌ها ٬ هميشه غمين

به که آويزم ميان اين همه دلتنگی؟

ميان اين خزان نو رسيده بهار؟

به که برم شکايت اين خاک سرد ؟

شکايت غريبانه اين سفر بی ‌کلام ؟

سفرت مثل خواب است هنوز ٬

مثل بی باوری يک حقيقت گنگ

مثل ستاره ای که نمی بينمش و

می دانم حتما جايی هست ميان ابرهای ناخوانده آسمان

مثل ستاره ای که نمی بينمش و

شک می کنم به توانايی چشمانم ٬ نه به حضور پر بخشايش آن

سفرت مثل هر بار نيست

غريب است

آتش می زند دلم را

بند می آورد نفسم را

دريا مي کند چشمانم را

و هنوز چند روز نگذشته از بدرقه بی آبش ٬ تنگ ميکند سينه ام را

رفتنت مثل بی باوری يک خواب است هنوز

و

يادت ٬ مرثيه حزن انگيز حسرت

و وداعت ٬ مثل ريزش ناگهانی سبزترين برگ ٬

برای رد ادعای شوم فصلی که گمان می‌کند آغاز بهار دلکش زندگی است .

سفرت مثل خواب است هنوز

مثل خواب

   عزیزان تبریک میگم و سالی

  پرازشادی و موفقیت

       براتون آرزومندم .

ازپشت شیشه می دیدم

دستاش توی دست توبود

دیگه بهم دروغ نگو

نگو پیشت کسی نبود

نگو که باورندارم

حرفهای عاشقونتو

جمع کن ببر از دل من

اون عشق بچه گونتو

برات یه بازیچه بودم

تو لحظه های بی کسی

گفتی فقط منو داری

دل نمیدی به هیچ کسی

اما فراموشت شده

حرفهایی که بهم زدی

گفتی به من عشق منی

دیدی به من نارو زدی

اگه نمیدونی بدون

دلم شکسته از دلت

نفرین قلب عاشقم

همیشه هست پشت سرت

برات یه بازیچه بودم

تو لحظه های بی کسی

گفتی فقط منو داری

دل نمیدی به هیچ کسی

دل نمیدی به هیچ کسی

دل نمیدی به هیچ کسی

به روي گونه تابيدي و رفتي
مرا با عشق سنجيدي و رفتي
تمام هستي ام نيلوفري بود
تو هستي مرا چيدي و رفتي
کنار انتظارت تا سحر گاه
شبي همپاي پيچک ها نشستم
تو از راه آمدي با ناز و آن وقت

 تمناي مرا ديدي و رفتي
شبي از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم براي قصه ام سوخت
غم انگيزست تو شيداييم را
به چشم خويش فهميدي و رفتي
چه بايد کرد اين هم سرنوشتي ست
ولي دل رابه چشمت هديه کردم
سر راهت که مي رفتي تو آن را

به يک پروانه بخشيدي و رفتي
صدايت کردم از ژرفاي يک ياس
به لحن آب نمناک باران
نمي دانم شنيدي برنگشتي
و يا اين بار نشنيدي و رفتي
نسيم از جاده هاي دور آمد
نگاهش کردم و چيزي به من نگفت
توو هم در انتظار يک بهانه
از اين رفتار رنجيدي و رفتي
عجب درياي غمناکي ست اين عشق
ببين با سرنوشت من چها کرد
تو هم اين رنجش خاکستري را
ميان ياد پيچيدي و رفتي
تمام غصه هايم مقل باران
فضاي خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام اين تلاطم
فقط يک لحظه باريدي و رفتي

 دلم پرسيد از پروانه يک شب
چرا عاشق شدي در عجيبي ست
و يادم هست تو يک بار اين را
ز يک ديوانه پزسيدي و رفتي
تو را به جان گل سوگند دادم
فقط يک شب نيازم را ببيني
ولي در پاسخ اين خواهش من
تو مثل غنچه خنديد و رفتي
 دلم گلدان شب بو هاي رويا ست
پر است از اطلسي هاي نگاهت
تو مثل يک گل سرخ وفادار
کنار خانه روييدي و رفتي
تمام بغض هايم مثل يک رنج
شکست و قصه ام در کوچه پيچيد
ولي تو از صداي اين شکستن
به جاي غصه ترسيدي و رفتي
 غروب کوچه هاي بي قراري
حضور روشني را از تو مي خواست
تو يک آن آمدي اين روشني را
بروي کوچه پاشيدي و رفتي
کنار من نشستي تا سپيده
ولي چشمان تو جاي دگر بود
و من مي دانم آن شب تا سحرگاه
نگاران را پرستيدي و رفتي
نمي دانم چه مي گويند گل ها
خدا مي داند و نيلوفر و عشق
به من گفتند گل ها تا هميشه
تو از اين شهر کوچيدي و رفتي
جنون در امتداد کوچه عشق
مرا تا آسمان با خودش برد
و تو در آخرين بن بست اين راه
مرا ديوانه ناميدي و رفتي
شبي گفتي نداري دوست من را
 نمي داني که من آن شب چه کردم
خوشا بر حال آن چشمي که آن را
به زيبايي پسنديدي و رفتي
هواي آسمان ديده ابريست
پر از تنهايي نمنک هجرت
تو تا بيراهه هاي بي قراري
دل من را کشانيدي و رفتي
پريشان کردي و شيدا نمودي
تمام جاده هاي شعر من را
رها کردي شکستي خرد گشتم
تو پايان مرا ديدي و رفتي